Eerde verhaalt in dit boek over de onmogelijke zeilreis rond het hele antarctisch 
    continent door de Nieuw-Zeelander en vogelkenner Gerry Clark. Hij zocht hem 
    op in 1999 en zeilde met hem langs de kusten van noordelijk Nieuw-Zeeland. 
    De avonturier Clark was inmiddels 72 jaar oud en de vier jaar durende vogelexpeditie 
    langs barre eilanden in de zuidelijke oceaan had zijn tol geëist. 

    In Een graf van blauw hout wordt verslag gedaan van de markantste reis, ooit 
    door een zeilboot ondernomen. Een reis die ten slotte haar ontknoping vond 
    in een eenmansoverlevingsstrijd. Daarnaast treft de lezer een geheel ander 
    soort strijd aan. Nu niet met de elementen, maar met het proces van ouder 
    worden. Met fysieke aftakeling, sociaal isolement en gevoelens van zinloosheid 
    en wanhoop. Want Gerry kon onmogelijk leven zonder zeilen. Deze strijd verloor 
    hij. Bij Antipodes Island leed hij schipbreuk en verdronk. Van zijn graf van 
    blauw hout spoelden slechts enkele brokstukken aan.